ماندن به ناگزیرو
به ناگزیری
به تماشا نشستن
که روتاتیف ها
چگونه
بزرگترین دروغ ها را
به لقمه هایی بس کوچک
مبدل می کنند.
و دم فرو بستن ـ آری ـ
به هنگامی که سکوت
تنها
نشانه ی قبول است و رضایت.
دریغا که فقر
چه به آسانی
احتضار فضیلت است
به هنگامی که تو را
از بودن و ماندن
چاره نیست.
بودن و ماندن
و رضا و پذیرش.
احمد شاملو
+ نوشته شده توسط مهتا پناهی در شنبه سوم مرداد 1388 و ساعت
1:12 |
